Precioso vídeo, animoso, a canción é "New Soul" de Yael Naim e o vídeo é a traducción ó español dun libro de Mónica Sheehan
New Soul de Yael Naim (inglés)
I'm a new soul
I came to this strange world
Hoping I could learn a bit 'bout how to give and take
But since I came here, felt the joy and the fear
Finding myself making every possible mistake
La, la, la, la (21x)
La, la, la, la (21x)
See I'm a young soul in this very strange world
Hoping I could learn a bit 'bout what is true and fake
But why all this hate? try to communicate
Finding trust and love is not always easy to make
La, la, la, la (21x)
La, la, la, la (21x)
This is a happy end
Cause you don't understand
Everything you have done
Why's everything so wrong
This is a happy end
Come and give me your hand
I'll take you far away
I'm a new soul
I came to this strange world
Hoping I could learn a bit 'bout how to give and take
But since I came here, felt the joy and the fear
Finding myself making every possible mistake
New soul... (la, la, la, la,...)
In this very strange world...
Every possible mistake
Possible mistake
Every possible mistake
Mistakes, mistakes, mistakes...
NEW SOUL DE YAEL NAIM EN ESPAÑOL
Soy un alma nueva
Vine a este mundo extraño
Con la esperanza de que podía aprender un poco la forma de dar y recibir
Pero desde que llegué aquí, sentí la alegría y el miedo
Encontrándome haciendo todo lo posible error
La, la, la, la (21x)
La, la, la, la (21x)
Ves, soy un alma joven en este mundo muy extraño
Con la esperanza de que podía aprender un poco lo que es verdadero y falso
Pero ¿por qué todo este odio? tratar de comunicarse
Encontrar la confianza y el amor no siempre es fácil de hacer
La, la, la, la (21x)
La, la, la, la (21x)
Este es un final feliz
Porque tu no entiendes
Todo lo que han hecho
¿Por qué está todo tan mal
Este es un final feliz
Ven y dame tu mano
Voy a llevarte lejos
Soy un alma nueva
Vine a este mundo extraño
Con la esperanza de que podía aprender un poco la forma de dar y recibir
Pero desde que llegué aquí, sentí la alegría y el miedo
Encontrándome haciendo todo lo posible error
Nueva alma ... (La, la, la, la ,...)
En este mundo muy extraño ...
Todos los errores posibles
Posible error
Todos los errores posibles
Errores, equivocaciones, errores ...
jueves, 9 de septiembre de 2010
jueves, 12 de agosto de 2010
Queda prohibido
¿Qué es lo verdaderamente importante?,
busco en mi interior la respuesta,
y me es tan difícil de encontrar.
Falsas ideas invaden mi mente,
acostumbrada a enmascarar lo que no entiende,
aturdida en un mundo de irreales ilusiones,
donde la vanidad, el miedo, la riqueza, la violencia,
el odio, la indiferencia, se convierten en adorados héroes,
¡no me extraña que exista tanta confusión,
tanta lejanía de todo, tanta desilusión!.
Me preguntas cómo se puede ser feliz,
cómo entre tanta mentira puede uno convivir,
cada cual es quien se tiene que responder,
aunque para mí, aquí, ahora y para siempre:
Queda prohibido llorar sin aprender,
levantarme un día sin saber qué hacer,
tener miedo a mis recuerdos,
sentirme sólo alguna vez.
Queda prohibido no sonreír a los problemas,
no luchar por lo que quiero,
abandonarlo todo por tener miedo,
no convertir en realidad mis sueños.
Queda prohibido no demostrarte mi amor,
hacer que pagues mis dudas y mi mal humor,
inventarme cosas que nunca ocurrieron,
recordarte sólo cuando no te tengo.
Queda prohibido dejar a mis amigos,
no intentar comprender lo que vivimos,
llamarles sólo cuando los necesito,
no ver que también nosotros somos distintos.
Queda prohibido no ser yo ante la gente,
fingir ante las personas que no me importan
, hacerme el gracioso con tal de que me recuerden,
olvidar a todos aquellos que me quieren.
Queda prohibido no hacer las cosas por mí mismo,
no creer en mi dios y hallar mi destino,
tener miedo a la vida y a sus castigos,
no vivir cada día como si fuera un último suspiro.
Queda prohibido echarte de menos sin alegrarme,
odiar los momentos que me hicieron quererte,
todo porque nuestros caminos han dejado de abrazarse,
olvidar nuestro pasado y pagarlo con nuestro presente.
Queda prohibido no intentar comprender a las personas,
pensar que sus vidas valen más que la mía,
no saber que cada uno tiene su camino y su dicha,
sentir que con su falta el mundo se termina.
Queda prohibido no crear mi historia,
dejar de dar las gracias a mi familia por mi vida,
no tener un momento para la gente que me necesita,
no comprender que lo que la vida nos da, también nos lo quita.
Alfredo Cuervo Barrero
¿Qué es lo verdaderamente importante?,
busco en mi interior la respuesta,
y me es tan difícil de encontrar.
Falsas ideas invaden mi mente,
acostumbrada a enmascarar lo que no entiende,
aturdida en un mundo de irreales ilusiones,
donde la vanidad, el miedo, la riqueza, la violencia,
el odio, la indiferencia, se convierten en adorados héroes,
¡no me extraña que exista tanta confusión,
tanta lejanía de todo, tanta desilusión!.
Me preguntas cómo se puede ser feliz,
cómo entre tanta mentira puede uno convivir,
cada cual es quien se tiene que responder,
aunque para mí, aquí, ahora y para siempre:
Queda prohibido llorar sin aprender,
levantarme un día sin saber qué hacer,
tener miedo a mis recuerdos,
sentirme sólo alguna vez.
Queda prohibido no sonreír a los problemas,
no luchar por lo que quiero,
abandonarlo todo por tener miedo,
no convertir en realidad mis sueños.
Queda prohibido no demostrarte mi amor,
hacer que pagues mis dudas y mi mal humor,
inventarme cosas que nunca ocurrieron,
recordarte sólo cuando no te tengo.
Queda prohibido dejar a mis amigos,
no intentar comprender lo que vivimos,
llamarles sólo cuando los necesito,
no ver que también nosotros somos distintos.
Queda prohibido no ser yo ante la gente,
fingir ante las personas que no me importan
, hacerme el gracioso con tal de que me recuerden,
olvidar a todos aquellos que me quieren.
Queda prohibido no hacer las cosas por mí mismo,
no creer en mi dios y hallar mi destino,
tener miedo a la vida y a sus castigos,
no vivir cada día como si fuera un último suspiro.
Queda prohibido echarte de menos sin alegrarme,
odiar los momentos que me hicieron quererte,
todo porque nuestros caminos han dejado de abrazarse,
olvidar nuestro pasado y pagarlo con nuestro presente.
Queda prohibido no intentar comprender a las personas,
pensar que sus vidas valen más que la mía,
no saber que cada uno tiene su camino y su dicha,
sentir que con su falta el mundo se termina.
Queda prohibido no crear mi historia,
dejar de dar las gracias a mi familia por mi vida,
no tener un momento para la gente que me necesita,
no comprender que lo que la vida nos da, también nos lo quita.
Alfredo Cuervo Barrero
jueves, 8 de julio de 2010
FELICIDADES MARI ;-)

8 DE XULLO DE 2010
Hoxe está de cumpleanos Mari, a miña querida Mari, a que sempre está ahí cuidándome, defendéndome ou recriminándome, rindo ou chorando pero sempre conmigo, ó meu lado, dende fai xa taitantos anos ¿verdade Mari?
Mari é especial, cando eramos pequenas, todo o mundo decía que era "diferente" é eu sabía que sí era diferente, por iso a quero tanto, por iso seguimos xuntas per secula seculorum, cabreándonos e decíndonos todo o que nos temos que decir, sexa bo ou malo, pero sempre queréndonos moito.
Brindo por Mari, porque sigamos xuntas, porque sigamos sendo un "bunker" capaz de aguantar con "casi" todo o que nos poñan diante.
Un bico moi grande irmanciña ;-)
"Quérote máis que a miña vida, xúrocho compañeira, SÍ debería de quererte e polo tanto quérote"
James Taylor "You've Got A Friend"
When you're down and troubled and you need a helping hand
and nothing, whoa, nothing is going right.
Close your eyes and think of me and soon I will be there
to brighten up even your darkest nights.
You just call out my name, and you know where ever I am
I'll come running to see you again.
Winter, spring, summer, or fall, all you have to do is call and I'll be there, yeah, yeah,
you've got a friend.
If the sky above you should turn dark and full of clouds
and that old north wind should begin to blow,
keep your head together and call my name out loud.
Soon I will be knocking upon your door.
You just call out my name, and you know where ever I am
I'll come running to see you again.
Winter, spring, summer, or fall, all you have to do is call and I'll be there.
Hey, ain't it good to know that you've got a friend? People can be so cold.
They'll hurt you and desert you. Well, they'll take your soul if you let them,
oh yeah, but don't you let them.
You just call out my name, and you know where ever I am
I'll come running to see you again.
Winter, spring, summer, or fall, all you have to do is call, Lord, I'll be there, yeah, yeah,
you've got a friend. You've got a friend.
Ain't it good to know you've got a friend. Ain't it good to know you've got a friend.
Oh, yeah, yeah, you've got a friend
jueves, 29 de octubre de 2009

HOSPITAL PÚBLICO XA!!!
UN POUCO DE HISTORIA…………
As necesidades de atención hospitalaria dos máis de 600 mil habitantes
da comarca de Vigo víronse desatendidas desde que o Hospital Xeral quedou
pequeno a principios dos anos 70. Desde entón, os intentos de dar satisfacción
a esas necesidades, víronse frustrados pola influencia que tivo un coñecido
hospital privado da nosa cidade, que temía no desenvolvemento da sanidade
publica, unha diminución da súa influencia e do seu negocio sanitario.
Así se renunciou nos anos setenta a ampliar o hospital Xeral nos
terreos situados alén da rúa Vázquez Varela, e nos oitenta frustrouse que o
hospital do Meixoeiro fose o gran hospital que estaba programado, quedándose
insuficiente xa no momento da súa inauguración.
O resultado destas carencias de camas e de servizos foi que este
hospital privado, recollese os froitos do que sementou, conseguindo a atención
dos mais de cen mil habitantes do Morrazo, de barrios de Vigo e do Val Miñor,
atención que o SERGAS paga.
Unha situación insólita en España
A DEMANDA DUN NOVO E GRAN HOSPITAL.
Desde finais dos anos noventa a Plataforma para a Defensa da
Sanidade Publica de Vigo liderou a oposición a MEDTEC, e a demanda dun
novo gran hospital en Vigo que acabase coa dispersión da atención en varios
centros, devolvese á cidadanía atendida no hospital privado o dereito a ser
atendida nun moderno hospital público, mellorase a calidade da atención, e da
importante investigación, especialmente das enfermidades cancerosas que
carecen dun centro líder en Galicia.
O NOVO HOSPITAL, LISTO PARA INICIAR AS OBRAS.
O anterior goberno disolveu MEDTEC e deu os pasos imprescindibles
para dar satisfacción, por fin, tras case cincuenta anos, a esa xusta e sentida
demanda.
Ao chegar á Xunta o equipo do PP, o NOVO HOSPITAL de VIGO
estaba listo para que se licitase o concurso para a súa construción.
UN HOSPITAL NECESARIO, DESEÑADO POR QUENES SABEN.
Foi planificado conxuntamente cos arquitectos por médicos,
enfermeiras e persoal administrativo de todos os servizos.
Pode dicirse que por primeira vez en Galicia, o futuro Novo Hospital de
Vigo, era o resultado do consenso e da suma de vontades.
UNHA GRAN FRUSTACIÓN E ENGANO Á CIDADANÍA VIGUESA.
Agora o novo equipo de goberno frustra novamente estes desexos e
realidades recortando o novo hospital –eles din mellorándoo- e someténdoo
novamente, de varios xeitos, aos intereses do coñecido hospital privado.
¿Atreveríase a Consellería de Sanidade a promover isto mesmo en A
Coruña ou en Santiago?
O NOVO HOSPITAL SERÁ MÁIS PEQUEÑO.
Cunhas 380 camas menos das do proxecto aprobado, teremos unha
carencia que obrigará aos usuarios da comarca a continuar dependendo do
hospital privado, a pesar de ter os mesmos dereitos que o resto dos usuarios de
Galicia.
O negocio da saúde que se perpetúa agora no século XXI.
NON SERÁ UN HOSPITAL CENTRAL.
Un gran hospital só debe ter un gran servizo de urxencias para ser
tal. E o novo plan admite que os usuarios da Sanidade Pública ingresen por
outro servizo de urxencias no hospital privado.
MANTEÑEN A ACTUAL DISPERSIÓN.
No lugar dun gran hospital, manteñen pequenos hospitais, algo
negativo que o goberno disfraza de positivo chamándoo modelo de
“multihospital”.
NON SÓ PEQUENO E INSUFICIENTE ……….. TAMÉN PRIVATIZADO
A pesar de que o goberno saínte orzamentara o hospital e dispuxera
que o seu pago o efectuáse a SPI (Sociedade Publica de Investimentos), a
Xunta agora alega que non ten diñeiro.
Teno para continuar proxectos de dubidoso interese como algún
superporto, para a Cidade da Cultura, para o ensino privado, pero ten a
impudicia de afirmar que non o ten para o Novo Hospital de Vigo.
ASÍ QUE NON HAI DIÑEIRO PARA A SANIDADE………?.
Néganllo á infraestrutura sanitaria máis necesaria de Galicia desde hai
moitos anos. Unha escandalosa mostra da discriminación á que se somete á
cidadanía que mais impostos achega ao goberno de Galicia. O diñeiro do Novo
Hospital de Vigo lévano entregando desde fai anos, día a día vía impostos, os
empregados, os profesionais e as empresas da nosa industriosa e
emprendedora comarca.
Ti, eu e…todos….. Pagámolo xa e esixímolo xa.
A COBIZA DA SANIDADE PRIVADA E A COMPLICIDADE DA XUNTA.
O que realmente sucede é que o recorte de camas que lles asegura o
negocio privado, parécelles aínda insuficiente. Desexan que o financiamento e
a propiedade privada do novo hospital incrementen aínda máis os beneficios
privados, a expensas dos fondos que por impostos achegamos nós, e os que
achegarán durante anos os nosos fillos e fillas.
Por iso pon á fronte do SERGAS a unha persoa do equipo desa
empresa privada: A raposa ao coidado das galiñas.
QUE SIGNIFICA A PFI OU INICIATIVA DE FINANCIAMENTO PRIVADO?.
Pretenden que o hospital o constrúa una asociación de empresas
constituída por un banco, unha gran construtora e unha empresa sanitaria da
comarca.
A estas empresas o SERGAS pagaríalles unha elevada cantidade ao
longo dos trinta anos seguintes á súa inauguración. Multiplícase así o custo
estimado de 360 millóns de euros por unhas seis ou sete veces, ata un monto
total superior aos 2.500 millóns de euros. Durante todo ese tempo o hospital
non pertencerá ao SERGAS, que estará como alugado.
MAIS CARO, MAIS TEMPO E ENCIMA……….. NON É NOSO.
Este xeito de dar diñeiro á iniciativa privada empezou no Reino Unido e
denomínase PFI ou Iniciativa de Financiamento Privado e foi importado polo
goberno de Esperanza Aguirre á Sanidade Pública madrileña. Con tan
desastrosos resultados para a atención sanitaria e as arcas públicas, como
estupendos para os intereses privados.
E PORQUÉ É PREXUDICIAL A PFI PARA OS USUARIOS E PARA A
SANIDADE PÚBLICA?.
Ao longo de polo menos trinta anos ampliables a sesenta, unha gran
parte dos fondos sanitarios destinados á atención, serán desviados para pagar
aos propietarios privados do hospital uns enormes canons ou intereses. Haberá
menos diñeiro para persoal médico, para enfermería, para renovar o
equipamento, para a atención aos pacientes en definitiva, ...
Cada vez que o SERGAS precise mover un tabique, os donos do
hospital porán problemas. E cada problema só ten unha solución: máis diñeiro.
A experiencia do Reino Unido demostra que a calidade da Sanidade
Pública se desmorona. Algo que a sanidade-negocio necesita para
estimularnos para acudir a ela.
MANIFESTACIÓN
XOVES 29 DE OUTUBRO AS 20 HORAS NO CRUCE DA GRAN VÍA CON URZÁIZ TEMOS UN MES, ANTES DE QUE OS ORZAMENTOS DE 2010 SEXAN DISCUTIDOS NO PARLAMENTO DE GALICIA, PARA
SALVAR O PROXECTO DO NOVO HOPITAL.
SE NON É ASI, É QUE SE ENTREGA O NOVO HOSPITAL Á INICIATIVA PRIVADA.
APOIA AGORA AO TEU HOSPITAL ACUDINDO Á MANIFESTACIÓN, ALGÚN DÍA O HOSPITAL AXUDARACHE A TI
domingo, 11 de octubre de 2009
"SIMPLEMENTE RESPIRAR"

JUST BREATHE/PEARL JAM
Yes I understand that every life must end, aw huh,..
As we sit alone, I know someday we must go, aw huh,..
I’m a lucky man to count on both hands
The ones I love,..
Some folks just have one,
Others they got none, aw huh,..
Stay with me,..
Let’s just breathe.
Practiced are my sins,
Never gonna let me win, aw huh,..
Under everything, just another human being, aw huh,..
Yeh, I don’t wanna hurt, there’s so much in this world
To make me bleed.
Stay with me,..
You’re all I see.
Did I say that I need you?
Did I say that I want you?
Oh, if I didn’t now I’m a fool you see,..
No one knows this more than me.
As I come clean.
I wonder everyday
as I look upon your face, aw huh,..
Everything you gave
And nothing you would take, aw huh,..
Nothing you would take,..
Everything you gave.
Did I say that I need you?
Oh, Did I say that I want you?
Oh, if I didn’t now I’m a fool you see,..
No one know this more than me.
As I come clean.
Nothing you would take,..
everything you gave.
Hold me till I die,..
Meet you on the other side.
lunes, 21 de septiembre de 2009
a veces gustaríame volver atrás

Porque a veces meto a pata, porque a veces das miñas equivocacións saen resultados non esperados que salpican ós demáis, porque a veces me sinto derrotada, porque a veces me gustaría dar marcha atrás, máis que nada por non facerlle dano a xente que quero, porque agora mesmo non sei que sairá de todo isto pero o único que me faría feliz sería que se alguén ten que sair perxudicado de todo isto sexa eu, que non lle salpique a ninguén máis.
Pero no, seguramente non será así,seguramente sairá todo mal, a pesar de que a miña intención non era facerlle daño a nadie, necesito solucionar isto,non sei como, pero teño que topar a solución canto antes.
sábado, 29 de agosto de 2009
Vindaloo Rockets "Diggin' your grave"
HolaHoxe quero falarvos de este grupo porque me gustaría que o escoitárades e que comentárades que vos parece a sua música. Son galegos e fan música rock, este é o seu primer disco que está a venta en ELEPÉ e HONKY TONK en Vigo polo módico precio de 10€. Si tedes tempo e ganas entrade na sua páxina: www.myspace.com/vindaloorockets xa veredes como merece a pena dedicarlle uns minutos.
Moitos bicos para todos e todas
Suscribirse a:
Entradas (Atom)