lunes, 21 de septiembre de 2009

a veces gustaríame volver atrás


Porque a veces meto a pata, porque a veces das miñas equivocacións saen resultados non esperados que salpican ós demáis, porque a veces me sinto derrotada, porque a veces me gustaría dar marcha atrás, máis que nada por non facerlle dano a xente que quero, porque agora mesmo non sei que sairá de todo isto pero o único que me faría feliz sería que se alguén ten que sair perxudicado de todo isto sexa eu, que non lle salpique a ninguén máis.

Pero no, seguramente non será así,seguramente sairá todo mal, a pesar de que a miña intención non era facerlle daño a nadie, necesito solucionar isto,non sei como, pero teño que topar a solución canto antes.




sábado, 29 de agosto de 2009

Vindaloo Rockets "Diggin' your grave"

Hola

Hoxe quero falarvos de este grupo porque me gustaría que o escoitárades e que comentárades que vos parece a sua música. Son galegos e fan música rock, este é o seu primer disco que está a venta en ELEPÉ e HONKY TONK en Vigo polo módico precio de 10€. Si tedes tempo e ganas entrade na sua páxina: www.myspace.com/vindaloorockets xa veredes como merece a pena dedicarlle uns minutos.



Moitos bicos para todos e todas

sábado, 18 de julio de 2009

MODO "ON", O RLY?... YEAH RLY



















Despois de moito tempo, por fin estou outra vez en activo. Despois de pasar por un estado de ansiedade en do maior e de esperar no hospital durante horas e horas... despois de que todo saira ben e a uns días de que meu pai volte para a casa, por fin poiden disfrutar de boa música en directo e quedarme con ganas de máis.

Onte en Castrelos actuaban Keane e para min foi un concerto xenial ^_^ cada día gústame máis miralos en directo, son fantásticos. Espero que o concello de Vigo siga traendo boa música para poder disfrutar dese precioso escenario que é Castrelos.

Boa música, boa compañía e camiseta de concerto ;-) agora sí podo decir que chegou o verán (aínda que chova). Dentro de duas semanas Paredes de Coura ^_^

martes, 23 de junio de 2009

Basi e Mosi




Estes son Basi e Mosi, meus pais, xa sei que todo o mundo lle quere moito os seus pais, eu ós meus tamén por suposto, moitísimo.

A historia de Basi e Mosi está chea de amor e sufrimento, pero sobre todo de amor. Ese amor que fai que sigan xuntos case toda a vida, ese amor incondicional que a pesar de todas as suas diferencias os mantén xuntos despois de 59 anos de matrimonio.

Agora teñen que pasar unha proba moi dura, porque teñen que operar a papá e a pesar de que pasou por cousas moi graves esta é unha situación moi delicada na que se pon moito en xogo, mellor dito, todo. Pero estamos aquí, esperando cos dedos cruzados para que todo saia ben e que poidamos seguir sendo a familia que somos por algúns anos máis, cos nosos defectos e coas nosas virtudes, pero todos xuntos.

Hoxe as 12 da noite da noite especial de San Xoán, donde todo é máxico escribo estas líneas porque creo que me fan ben, porque se realmente esta noite é a noite dos desexos, eu pido que todo saia ben, por favor, que este sexa outro paso máis para adiante, para seguir todos xuntos.

Aquí queda a miña petición, como dirían en "Cañas y Barro" "se lo diré al viento por si alguien quiere oirlo"


Bicos e feliz noite de San Xoán a tod@s

domingo, 17 de mayo de 2009

Mario Benedetti morreu












Non che digo adiós porque aínda que o teu corpo non estea aquí quédanme as tuas fermosas e sabias palabras. Esta semana é unha semana triste, duas grandes persoas nos deixan Antonio Vega e Mario Benedetti, para min importantes, porque moitísimas veces me refuxei nas suas palabras, moitas veces me acompañaron e sei que, para a miña sorte, moitas veces máis me acompañarán.

Mil gracias por regalarnos as tuas palabras, os teus pensamentos, as tuas queixas, os teus sentimentos.




Quérote moito querido compañeiro, sin conocerte en persona pero sí en pensamento.

sábado, 16 de mayo de 2009

BALADA DEL MAL GENIO


Hay días en que siento una desgana
de mi, de ti, de todo lo que insiste en creerse
y me hallo solidariamente cretino
apto para que en mí vacilen los rencores
y nada me parezca un aceptable augurio.

Días en que abro el diario con el corazón en la boca
como si aguardara de veres que mi nombre
fuera a aparecer en los avisos fúnebres
seguido de la nómina de parientes y amigos
y de todo el indócil personal a mis órdenes.

Hay días que ni siquiera son oscuros
días en que pierdo el rastro de mi pena
y resuelvo las palabras cruzadas
con una rabia hecha para otra ocasión
digamos, por ejemplo, para noches de insomnio.

Días en que uno sabe que hace mucho era bueno
bah tal vez no hace tanto que salía la luna
limpia como después de un jabón perfumado
y aquello sí era auténtica melancolía
y no este malsano, dulce aburrimiento.

Bueno, es balada sólo es para avisarte
que en esos pocos días no me tomes en cuenta.

Mario Benedetti

Hai días nos que me gustaría desaparecer,
escapar sen mirar atrás, correr sen rumbo fixo,
só eu e a miña música, esa que sempre está ahí
cando a necesito, hai días nos que non estou sociable,
non quero falar, quero estar sola conmigo mesma.

Agora que sabedes que teño eses días,
non me tomedes en conta cando, de repente, desapareza.

Bicos

Nuria

martes, 12 de mayo de 2009

Antonio Vega


Hoxe morreu Antonio Vega, hai moitas cancións del que me gustan moito. Esta é unha delas.

Gracias por moitas horas da miña vida nas que me fixeche sentir viva. Ata sempre querido Antonio.





Háblame a los ojos - Antonio Vega

Quiero decirte,
quiero decite que mi adiós
quiero decirte que mi adiós no fué, huir del follón.

Quiero que entiendas,
quiero que entiendas que ha de haber
quiero que entiendas que ha de haber un par para ser dos...
y jugar...

Y no le tengo miedo al tiempo que se va, no
yo sé que se parecen sueño y realidad, lo podría jurar.

Es el momento,
es el momento de saber,
es el momento de saber escuchar, si hay alguien más.

Nunca la lluvia dijo al hielo qué calor, noo
por eso yo nunca me quejo de su amor
Silencioso ardor.

Dí, por qué no me puedes mirar
será núestra lengua desigual
el que tu no me digas la verdad será que no me miras al hablar.

Mucho mas cerca
casi a mi lado está el azar
más cerca cada vez de ti están, el cielo y el mar.

Y no le tengo miedo al tiempo que se va, noo
nunca la lluvia dijo al hielo qué calor. Silencioso ardor